FARDUNE
De praatgroep
De Praatgroep ontvouwt zich als een gevonden verslag van bijeenkomsten in een buurtcentrum ergens in Nederland, opgetekend door Fardune in de dubbelrol van observator en maatschappelijk werker.
Rond dit document ontstaat een groeiende groep personages: figuren die ontsporen, muteren of lijken te zijn afgedwaald uit een parallelle werkelijkheid. Wanneer deze gesprekken plaatsvonden, blijft bewust onbepaald; een tijd die zich niet precies laat aanwijzen.
De personages zijn tragikomisch, maar dragen ieder hun eigen worstelingen en tekortkomingen met zich mee. Achter hun mutaties en vreemde herkomst schuilen thema's als oordelen, buitensluiten, vervreemding en de zoektocht naar een plek in de wereld.
Eerder werk
Collectie schilderijen (2006 – heden)
Deze collectie omvat schilderijen die zijn ontstaan tussen 2006 en nu. De werken vormen samen een veelzijdig overzicht van de artistieke ontwikkeling van de kunstenaar.
Sommige schilderijen zijn het resultaat van een onderzoek naar specifieke schildertechnieken en materialen, andere zijn in opdracht gemaakt of ontstaan vanuit een persoonlijke behoefte om ervaringen en emoties te verbeelden.Een terugkerend thema in het oeuvre is de menselijke kwetsbaarheid. Zo vertelt Olivia het verhaal van een kind dat als onschuldig slachtoffer wordt geboren binnen een toxische relatie. Oma B is een intiem eerbetoon aan de dementerende grootmoeder.
Verstedelijkte omgeving
In deze serie onderzoekt de kunstenaar de architectuur en dynamiek van de moderne stad. Flatgebouwen, parkeergarages, noodtrappen en verkeersstromen vormen het uitgangspunt voor schilderijen waarin ritme, perspectief en herhaling centraal staan.
Herkenbare stedelijke elementen worden soms realistisch weergegeven en soms teruggebracht tot abstracte composities van lijnen, vlakken en licht.De werken tonen zowel de schoonheid als de vervreemding van het stedelijke landschap. Beton, staal en asfalt krijgen een onverwacht poëtische lading, terwijl de afwezigheid van mensen de aandacht vestigt op de structuren die ons dagelijks omringen. Zo ontstaat een verstilde blik op de stad als decor van beweging, anonimiteit en menselijke aanwezigheid.
Vastgebonden (2007)
Dit drieluik onderzoekt de dunne grens tussen vrijwilligheid en dwang, macht en kwetsbaarheid. De drie figuren zijn elk op een andere manier vastgebonden: één persoon lijkt bewust voor overgave te kiezen, een tweede verbeeldt duidelijk de gevolgen van geweld en marteling, terwijl de situatie van de derde figuur bewust ambigu blijft. De kijker wordt daarmee geconfronteerd met de vraag in hoeverre vrijwilligheid van buitenaf herkenbaar is en waar de grens ligt tussen instemming en misbruik.
Hoewel het werk op het eerste gezicht erotische associaties kan oproepen, ligt de kern niet in seksualiteit maar in de interpretatie van macht, afhankelijkheid en geweld.
Het drieluik, gemaakt in 2007, behandelt een thema dat nog altijd actueel is: hoe beoordelen we situaties waarin de waarheid niet direct zichtbaar is, en welke verantwoordelijkheid hebben we als toeschouwer wanneer die grens onduidelijk blijkt te zijn?
